2 Απρ 2012

Angela Brown & Blues Wire Live at Passport 31 Μαρτίου 2012


Της Χαράς Ποταμιάνου.

Ο Μάρτης έφυγε από το μυαλό μου με μία βαθιά αίσθηση χαρμολύπης. Είχα πολύ καιρό να δω τους Blues Wire μαζί με την  Angela Brown. Τους είχα ξαναδεί στο Κύτταρο και είχα κυριολεκτικά μείνει αποσβολωμένη για μέρες. Ένας τέλειος συνδυασμός υψηλής ποιότητας επαγγελματισμός. Από τον καλό μου φίλο Βασίλη, είχα πληροφορηθεί το θάνατο του πατέρα του Ηλία Ζάϊκου, κιθαρίστα και τραγουδιστή των Blues Wire.  Ο κυρ Θανάσης, σύμφωνα με αφηγήσεις του Ηλία, ήταν ένας άνθρωπος ασυμβίβαστος με πολύ προοδευτικές ιδέες που δεν τις χαριζόταν σε κανέναν και δεν τις πρόδιδε ποτέ. Τις πήρε μαζί του λεβέντικα και παλικαρίσια χωρίς να παζαρέψει ακόμα και με τον ίδιο το θάνατο. Ξεχωριστός άνθρωπος.

Διπλό χτύπημα για τον Ηλία γιατί πριν λίγες εβδομάδες, είχε χάσει και τον επίσης μονάκριβο  πνευματικό του πατέρα, έναν άνθρωπο που κυριολεκτικά τον σημάδεψε στην καλλιτεχνική του σταδιοδρομία, τον Louisiana Red. Όπως λοιπόν ο ίδιος ο Ηλίας είχε εκμυστηρευτεί στον Βασίλη, η 31η του Μάρτη, θα ήταν μία ξεχωριστή γι' αυτόν βραδιά, γιατί θα έπαιζε "για δύο πατεράδες". Έτσι λοιπόν, από τη φύση της, αυτή η βραδιά παρέπεμπε σε κάτι το διαφορετικό. Κανόνισα  να συναντηθώ με το Βασίλη και να πάμε εκεί σχετικά νωρίς. Ο χώρος, δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλος αλλά ζεστός με φιλόξενο περιβάλλον και με καταπληκτικό ήχο.  Μία ξεχωριστή παρουσία της βραδιάς, ήταν ο Hammie Van Hall από την Ολλανδία, ετών 58. Φτασμένος φυσαρμονικίστας, έχει παίξει με όλα τα μεγάλα ονόματα του μπλουζ, έχει ταξιδέψει στο Σικάγο και επέλεξε την Κρήτη σαν μόνιμο στέκι του. Το παίξιμό του, ήταν εξαιρετικά γοητευτικό, vintage, θα έλεγε κανείς και καταδείκνυε τις επιρροές του από την παλιά σχολή του Σικάγο, κατέχοντας μία μουσική χροιά που θύμιζε έντονα τον αδικοχαμένο Little Walter Jacobs. 

Πριν ξεκινήσει η βραδιά, είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε μερικά επιλεγμένα videoclips με τον  Louisiana Red από διάφορες εμφανίσεις του. Να και η χαρμολύπη, που έγινε ακόμα πιο έντονη όταν αντικρίσαμε τον μεγάλο αυτό bluesman να τραγουδάει το "future blues". I got no future, τραγουδούσε ο Red και οι στίχοι αμείλικτα έφερναν στο μυαλό  τη σημερινή κατάντια της χώρας μας. Λίγοι ίσως γνωρίζουν πως ο  Louisiana Red, έχοντας εγκαταλειφθεί σε ορφανοτροφείο, μεγάλωσε και ανατράφηκε από μία οικογένεια Ελληνο-Αμερικανών, την οικογένεια Ξενάκη.

Οι Blues Wire, ξεκίνησαν με τρία τραγούδια του Red. Στ' αλήθεια, δυσκολεύομαι να περιγράψω πως ένιωσα. Συγκίνηση, θαυμασμό, δέος για το παίξιμο όλης της μπάντας. Έβλεπα τον Ηλία να λειώνει την telecaster του και να την έχει μεταβάλλει σαν μία υπάκουη σκλάβα που εκτελούσε κατά γράμμα τα κελεύσματα των προικισμένων χεριών του. Ήταν απλά, αστέρευτος......

Ακολούθησε η  Angela Brown. Δύσκολα να βρεθούν οι κατάλληλες λέξεις να περιγράψουν το ταλέντο αυτής της γυναίκας. Πληθωρική σε όλα της με μία ακατανίκητη θηλυκότητα που ξεχυνόταν από τη φωνή της μέχρι και το κούνημα του κορμιού της και τα τεράστια μάτια της. Η  Angela Brown έχει χαρακτηριστεί σαν την αδιαμφισβήτητη διάδοχο της Bessie Smith και όχι αδικαιολόγητα. Έχει μία φωνή που μπορεί να κάνει τα πάντα. Να σαγηνέψει το κάθε λογής ακροατήριο με τη γλύκα της, να ταρακουνήσει με το γρέζι και την εγκεφαλική της ένταση, να ξαφνιάσει και να προκαλέσει δέος με τους αλλεπάλληλους κυματισμούς της. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Είναι και η σκηνική της παρουσία που δυστυχώς και αυτή δεν περιγράφεται. Συνομιλούσε με το κοινό, αστειευόταν με τους μουσικούς, έκανε αφηγήσεις για τη ζωή της και τον κόσμο που έζησε και μεγάλωσε. Από αυτές τις αφηγήσεις μάθαμε πως αγαπούσε και εκείνη τον Louisiana Red που παρ' ολίγον να παντρευτεί.....

Το δεύτερο μέρος ήταν λίγο περισσότερο συγκινησιακό. Η βαθιά φωνής της  Angela Brown που ερωτοτροπούσε ακατάπαυστα με τα μακρόσυρτα γλυκά σόλα του Ηλία και το ζεστό ήχο της φυσαρμόνικας του Hammie  μας κρατούσε βωβούς, καθηλωμένους, μαγεμένους. 

Υπέροχη βραδιά, υπέροχοι άνθρωποι, υπέροχη ατμόσφαιρα, αξέχαστες στιγμές. Στιγμές χαρμολύπης. Γεύσεις από λεμόνι και μέλι πασαλειμμένα στης ψυχής μας τη γλώσσα. 

Και ο Ηλίας;  Ναι, ο Ηλίας..................
Το είπε και το έκανε..................................
Έπαιξε για 2 πατεράδες.................